Jesli widziałeś film/spektakl teatralny godny polecenia podziel sie reflekcjami

-----

Ja w miniony weekend byłam w teatrze na "Goło i wesoło". Dość głosny tytuł nie tylko w Polsce Mimo że byłam najmłodszym widzem, bawiłam sie przednio. Historia i perypetie szóstki bezrobotnych z Tomaszowa Mazowieckiego przeobrażajacych sie w grupe striptizerów "Napalone Nosorożce" rozbawiłaby każdego z Was. Pozycja warta "zaliczenia" chociażby dlatego by zobaczyć min. Królikowskiego, Pazure, Gołębiowskiego w niecodziennej odsłonie że tak to nazwę
W skali 1-5 daje 4,5

Ostatnio oglądałem Transformersów Dwóch
ehh jak dla mnie film genialny, efekty to aż palce lizac, wartka akcja i Megan Fox

poza tym oglądałem Dystrykt 9
Czy aż taki wizjonerski to ja nie wiem, początek trochę mnie drażnił póki był ten śmieszny reportaż. Film i pomysł ogólnie dobry ale można było wyciągnac z niego więcej. ;]

Mój Nikifor- moim skromnym zdaniem film absolutnie genialny. Kreacja Krystyny Feldman jako tytułowego Nikifora napała podziwem. Film opowiadajacy historie 7 ostatnich lat życie jednego z pięciu najwybitniejszych światowych "Naiwnych". Polecam

Fortepian- melodramat (zapewnie to odepchnie męską częśc od obejżenia tego filmu ;D)
ekranizacja ksiązki, dlugo szukałam tego filmu i znalazłam. Powiem tyle to historia miłości kobiety do mężczyzny który nie umiał słuchac...

właśnie skończyłem oglądac G.I.Joy
jakie wrażenia spytacie ?
aaaaaa cudeńko prawie tak dobre jak transformersy
kto by pomyślał z chłopak który grał w step up potrafi grac

Oglądałam ostatnio dwa filmy, o których warto coś powiedzieć.

Pierwszy to Control, historia wokalisty zespołu Joy Division. W filmie generalnie niewiele się dzieje, jest czarno biały, ale ma tak niesamowitą atmosferę, ta historia jest tak fantastycznie opowiedziana, że nie można przestać go oglądać. Generalnie mocno polecam, ale nie wtedy, gdy jest się przybitym, bo może jeszcze bardziej pogrążyć w smutku i rozpaczy. No i oczywiście muzyka genialnie oddająca nastrój.

Drugi to Chapter 27, historia mordercy Johna Lennona. W tym filmie też nic się nie dzieje, ale atmosfery to niestety nie buduje żadnej. Film jest po prostu nudny. I moim zdaniem nic go nie ratuje, ani przemyślenia głównego bohatera, ani wstawki z filmów dokumentalnych, nakręconych już po śmierci Lennona. Nie polecam.

Muszę się nie zgodzić. Faktycznie, sam bym nie polecił tego filmu. Ale nie z powodu jakości, a z tego, iż zaadresowany jest wyłącznie do osób zainteresowanych opisanym tam wydarzeniem. Mam na myśli fanów Lennon'a, bądź osoby zainteresowane osobą Chapmana. Nie mogę powiedzieć, że film jest zły. Rzeczywiście nie wywiera piorunującego wrażenia, ale sądzę, że twórcy nawet nie mieli tego w zamyśle. Panuje w nim swoiste napięcie, obcość rozumowania mordercy. Film może nie mistrzowsko, ale zręcznie przedstawia punkt widzenia przestępcy. Mi osobiście zafundował parę pytań. Zwykłych, refleksyjnych, typu: "a co jeśli?". A z momentem, gdy film skłania mnie do refleksji, ma mojego plusa. ;]

Co do filmu obejrzanego ostatnio przeze mnie: Wątpliwość. W roli głównej Meryl Streep (dla niektórych jest to wyznacznik jakości filmu). W skrócie, jestem pod wrażeniem. W ogromie syfu, który zalewa nasze kina, ten oto film jest perełką. Nie będę streszczał fabuły, bo to akurat możecie sprawdzić sobie na FilmWeb'ie. Powiem tyle, że produkcja gra na szczegółach, poszczególnych słowach i czynach. Prześwietnie zarysowuje przedstawione postacie. Gra aktorska, rzecz jasna, na bardzo wysokim poziomie. Chyba najbardziej jestem pod wrażeniem zrealizowania kluczowej sceny. Jest po prostu inna, nietypowa. Brak tam sztampy, durnych monologów, przekolorwanych walk itd. Jest jedynie psychika ludzka i pojęcie sumienia. I to ona odgrywa kluczową rolę. Piszę ogólnikowo, bo z tym filmem jest jak z "Psychozą" A. Hitchcock'a - nie rozpisuj się, bo możesz wygadać, a to zrujnuje sens obejrzenia tego filmu. Dużej ilości osób film może się nie spodobać z powodu braku fajerwerków, super ultra grafiki itp. rzeczy. Ja tam lubię fabuły oparte na psychice ludzkiej. Bo w końcu, to ona ciągle jest niezbadana.



A dla mnie ona była definitywnym powodem, by tego filmu nie oglądać. No dobra, jeszcze był fakt zbezczeszczenia Transformersów pokracznym, sztampowym, czysto amerykańskim scenariuszem.

Nie wiem Dav co widzialas w "moim NIkiforze", na pewno dobrze zagrana rola przez Feldmanową, ale procz tego to moim zdaniem nic specjalnego. Podobnie moge sie odniesc do filmu "chapter 27". Jared Leto zagral swoja postac genialnie, az nie moglem patzrec na niego bo wszystko w nim mnie wkurzalo, ale procz tego to nie wiem to wart obejrzenia film nawet przez fanow Lenona czy Beatles'ow. Lenona tam prawie nie ma, z muzyki tez nie pojawilo sie nic ichniego z tego pamietam (chociaz tutaj moge sie mylic). Co za tym idzie pozywka dla fanow raczej mierna. Moim zdaniem film jest po prostu dziwny i mnie nie zmusil do zastanawiania sie nad niczym. Moze procz dorzucenia pewnej ksiazki do listy tych, ktore nalezy kiedys przeczytac;]

A ja szykuję się do obejrzenia Stalkera w reżyserii Andrieja Tarkowskiego, na podstawie "Pikniku na skraju drogi" braci Strugackich. Zapowiada się ciekawie, podzielę się wrażeniami jak tylko skończę oglądać.

Dlaczego to nie Uwe Boll nakrecil "stalkera"? ;p

Bo Tarkowski był wcześniej (film jest z lat 70 i nie na podstawie gry). I dobrze że Boll nie nakręcił, i tak wystarczająco sobie zasłużył na kulkę w łeb

Edit
Stalker na razie czeka, wziąłem najpierw na warsztat "TO" (lub "COŚ", tytuł oryginalny "IT") na podstawie powieści Stephena Kinga. Jak na film grozy film naprawdę świetny, nie to co obecnie serwowana papka bazująca głównie na niesmacznym często okrucieństwie a mniej na nastroju. W "TYM" dominuje nastrój grozy, osaczenia i bezsilności (podczas oglądania czułem lekki niepokój a jak na mnie i moje reakcje przy horrorach to naprawdę sporo ). W filmie sytuacje grozy przeplatane są spokojnymi w proporcjach na tyle idealnych by film był ciekawy, dał możliwość uspokojenia nerwów bardziej nerwowym i cały czas trzymał w napięciu. Mimo braku głośnych nazwisk film uważam za naprawdę dobry, a do obejrzenia go skłoniła mnie główna zła postać- Pennywise, tańczący klaun, który potwierdza moje zdanie, że tak naprawdę klauny nie są śmieszne, są niepokojące... Jedyne co mnie trochę w tym filmie rozczarowało to zakończenie, ale nie zdradzę go co by zabawy nie psuć...

Na koniec mała reklama głównej postaci: