Byłem na Parnassusie i generalnie zgadzam się z Dav, film taki trochę bajkowaty, ale generalnie niezły, fabuła niezła, gra aktorska dobra. Spodziewałem się czegoś bardziej spektakularnego i jednocześnie mocniej zakręconego i mrocznego, ale pod tym względem niestety się zawiodłem, aczkolwiek spektakularne sceny były naprawdę niezłe. Generalnie film całkiem dobry, przyjemnie się go oglądało, człowiek się nie nudził, ale brakowało mu tego "czegoś" co by wyniosło go o poziom wyżej nad "niezły, przyzwoicie zrobiony film".

A ja zarzuce kolejnym tytułem, "Vicky Christina Barcelona" Woody'ego Allena.Genialny.
Dwie dziewczyn-Vicky i Christina będące swoim przeciwieństwem-jedna romantyczka,wierząca w nieśmiertelną miłość, druga-lekkoduch,lubiący się zabawić dają się namówić na miłosną przygodę z artystą imieniem Juan, pełna zawrotów akcja podsycana barwną osobą byłej żony Juana Marii Eleny(w tej roli Penelope Cruz). Film obrazujący miłość w wielu barwach, będący przy tym źródłem nieprzeciętnego humoru, piękna sceneria Barcelony w tle i ciesząca ucho muzyka,nie wspominajac juz o dobrej obsadzie aktorskiej. Polecam każdemu

Wczoraj obejrzałam film o mocnym tytule "Give'em Hell, Malone", zafascynowana głosem narratora (fragmenty na Youtube), który okazuje się być zarazem głównym bohaterem filmu. Malone kreowany jest na twardego faceta, który pobity, posiniaczony, podźgany i postrzelony, oblany benzyną, naftą czy innym świństwem, z garbem w postaci matki-dziwaczki i kobiety o nieokreślonej roli w całym owym przedstawieniu stawia czoło złemu światu, strzelając już od pierwszych minut filmu z olbrzymią finezją i gracją, objaśniając jednocześnie zawiłości ludzkiej anatomii w zderzeniu z kulką wystrzeloną z rewelweru. Stara się on rozwiązać zagadkę zawartości teczki, w której ukryto... hmm nic, co by coś znaczyło dla odbiorcy filmu, ale na tyle coś ważnego, by Malone, o głosie zachrypniętym niczym z filmu "Sokół maltański", zgotował IM piekło.

Hasło owo - give'em hell, Malone, niezwykle nośne wypowiada zresztą matka głownego bohatera, chyba najbarwniejsza postać, mimo że pojawia się zupełnie epizodycznie. Film oparty jest na komiksie, co w sumie mnie nie zdziwiło, bo na fali popularności komiksowych ekranizacji można zarobić sporo. Zapowiedziano również kolejną część filmu, ale akurat w tym przypadku mogą sobie darować, zważywszy na kiczowatość obejrzanego przeze mnie dzieła.
Miałam cały czas wrażenie, że twórcy silą się na dorównanie do genialnego "Sin city", ale zarówno fabuła, aktorstwo, jak i sposób zrobienia filmu pozostawił we mnie pewien niesmak i nawet ochrypły głos narratora nie zdołał w ostateczności zrównoważyć mojego rozczarowania. Nie jest to bowiem udany film a la komiksowy, a nie dało się go też odczytać jako pastisz właśnie takich marwelowskich filmików.

Chyba powinnismy sie zarejestrowac na filmwebie albo jakims innym tego typu portalu...